Five in the Morning

🇬🇧 English version above | 🇵🇱 Wersja polska poniżej

It is Saturday. It is cold and windy. It does not look like the weather will improve anytime soon. The next two weeks are meant to be grey and rainy.

The sun will not rise for another three hours, at 8:21, and it will set again at 4:31 pm. It is getting better, but the longer days still feel far away.

I get up at five in the morning.

It is not easy to get out of bed at this hour. I set my alarm for five. Sometimes I get up straight away, and sometimes I hit snooze three times. Sometimes it is five, and sometimes it is five thirty. I once heard that the only way is to jump out of bed as soon as the alarm goes off, before your brain realises it has a choice and can stay in bed a little longer. It made me laugh, but it works. If I hesitate even for a moment, there is no chance.

I recently read the book “The 5 am club”. I was fascinated by the idea of the “magic hour,” so I decided to try it. I have always liked waking up early. This is my time. Without rush.

After reading the book, I started getting up at five. It is quiet. Everyone is asleep. I light a candle, turn on the coffee machine, and switch on the fireplace. We have an electric one — a truly wonderful invention. I sit on my favourite chair by my favourite round table. This is time just for me and my thoughts.

It is not always easy. There are days when I think, why am I doing this? I could stay in bed a little longer and sleep more.

The book talks about many rules, but the 20–20–20 method stayed with me the most. It is the foundation of a morning routine:

20 minutes of movement,

20 minutes of rest,

20 minutes of learning.

On paper it sounds great, but in reality 20 minutes passes faster than you expect. For now, my routine looks different, but it gives me the same energy and satisfaction. I spend almost the whole hour on morning writing. I write down thoughts and memories. I remind myself of different moments. I feel very grateful for all these experiences and adventures.

Around 6am, Julia wakes up. We talk for a while, sometimes we read or write together. Around 6:30 I start exercising. I do 15–20 minutes of yoga, and lately I have been doing more strength training. I use five-kilogram dumbbells. Is that a lot or a little? I do not know. What matters to me is progress. I started with two kilograms, so something is working. Maybe you cannot see it yet, but I am stronger.

It is close to 6:30.

That is enough writing for today.

Time to move.

🇵🇱 Wersja polska poniżej

Piąta rano

Jest sobota. Jest zimno i wieje. Nie wygląda na to, że pogoda wkrótce się poprawi. Kolejne dwa tygodnie zapowiadają się pochmurne i deszczowe.

Słońce wstanie dopiero za trzy godziny, o 8:21, a zajdzie już o 16:31. Jest coraz lepiej, ale do dłuższych dni nadal daleka droga.

Wstaję o piątej rano.

Nie jest łatwo zwlec się z łóżka o takiej porze. Nastawiam alarm na piątą. Czasami wstaję od razu, a czasami trzy razy naciskam drzemkę. Czasami jest piąta, a czasami piąta trzydzieści. Słyszałam kiedyś, że jedyna metoda to wyskoczyć z łóżka od razu po alarmie, żeby mózg nie zdążył się zorientować, że ma wybór i może jeszcze poleżeć. Rozbawiło mnie to, ale działa. Jeśli tylko się zawaham, nie ma już szans.

Czytałam ostatnio książkę “Klub piątej rano”. Zafascynowała mnie ta opowieść o „magicznej godzinie”. Postanowiłam spróbować. Zawsze lubiłam wstawać wcześnie. To jest mój czas. Bez pośpiechu.

Po przeczytaniu książki zaczęłam wstawać o piątej. Jest cisza. Wszyscy śpią. Zapalam świeczkę, włączam ekspres do kawy i kominek. Mamy elektryczny, naprawdę wspaniały wynalazek. Siadam na moim ulubionym krześle przy moim ulubionym okrągłym stole. To jest czas tylko dla mnie i moich myśli.

Nie zawsze jest łatwo. Są dni, kiedy myślę: po co ja to robię? Przecież mogę jeszcze poleżeć i pospać.

Książka porusza wiele zasad, ale metoda 20–20–20 najbardziej zapadła mi w pamięć. To fundament porannej rutyny:

20 minut ruchu,

20 minut relaksu,

20 minut rozwoju.

Na papierze brzmi to świetnie, ale w rzeczywistości 20 minut mija szybciej, niż się wydaje. Na razie moja rutyna wygląda inaczej, ale daje mi tyle samo energii i satysfakcji. Prawie całą godzinę przeznaczam na poranne zapiski. Zapisuję myśli i wspomnienia. Przypominam sobie różne momenty. Jestem bardzo wdzięczna za te wszystkie chwile i przygody.

Około szóstej wstaje Julcia. Przez chwilę rozmawiamy, czasem czytamy albo piszemy. Około 6:30 zaczynam ćwiczenia. Robię 15–20 minut jogi, a ostatnio coraz częściej ćwiczę siłowo. Używam pięciokilogramowych hantli. Mało czy dużo — nie wiem. Dla mnie liczy się postęp. Zaczynałam od dwóch kilogramów, więc coś jednak działa. Może jeszcze tego nie widać, ale jestem silniejsza.

Zbliża się 6:30.

Na dziś wystarczy pisania.

Idę poćwiczyć.

Note: This post contains one affiliate link. If you choose to use it, I may receive a small commission at no extra cost to you.